Ottone
Substantiv, m, Eigenname
| Kasus |
Singular |
Plural |
| Nominativ |
Ottone |
Ottonen |
| Genitiv |
Ottonen |
Ottonen |
| Dativ |
Ottonen |
Ottonen |
| Akkusativ |
Ottonen |
Ottonen |
Worttrennung
- Ot·to·ne, Ot·to·nen
Aussprache
- IPA …, …
- Hörbeispiele:
,
Betonung
- Otto̲ne
zählbar
| Kasus |
Singular |
Plural |
| Nominativ |
der Ottone |
die Ottonen |
| Genitiv |
des Ottonen |
der Ottonen |
| Dativ |
dem Ottonen |
den Ottonen |
| Akkusativ |
den Ottonen |
die Ottonen |
| 格 |
单数 |
复数 |
zh-CN简体中文
deDeutsch
enEnglish