Bedeutungen

[1] supreme authority, decisive power, ultimate judge, one whose decisions cannot be appealed

Substantiv, f

Kasus	Singular	Plural
Nominativ	Suprematie	Suprematien
Genitiv	Suprematie	Suprematien
Dativ	Suprematie	Suprematien
Akkusativ	Suprematie	Suprematien

Worttrennung

Su·p·re·ma·tie, Su·p·re·ma·ti·en

Betonung

Supremati̲e̲

zählbar

Kasus	Singular	Plural
Nominativ	die Suprematie	die Suprematien
Genitiv	der Suprematie	der Suprematien
Dativ	der Suprematie	den Suprematien
Akkusativ	die Suprematie	die Suprematien
格	单数	复数