Klang
⇧

 m.  Z des Klanges, Klangs die Klänge

Bedeutungen

[1] 声音,声响;
[2] 声调,音调
[3] 声誉,名誉;

Synonym

Substantiv, m

Kasus Singular Plural
Nominativ Klang Klänge
Genitiv Klangs
Klanges
Klänge
Dativ Klang
Klange
Klängen
Akkusativ Klang Klänge

Worttrennung

Klang, Klän·ge
Aussprache
IPA klaŋ, ˈklɛŋə
Hörbeispiele: ,
Reime -aŋ
Betonung
Klạng

   Klang 例句 Source: Tatoeba
  1. Ich liebe den Klang von Kindergelächter.
    我喜歡孩子們笑的聲音。
    I love the sound of children laughing.

zählbar

Kasus Singular Plural
Nominativ der Klang die Klänge
Genitiv des Klanges, Klangs der Klänge
Dativ dem Klang den Klängen
Akkusativ den Klang die Klänge
格 单数 复数

 

klang
⇧

Z

Worttrennung

klang
Betonung
klạng