Ringeltaube
Substantiv, f
| Kasus |
Singular |
Plural |
| Nominativ |
Ringeltaube |
Ringeltauben |
| Genitiv |
Ringeltaube |
Ringeltauben |
| Dativ |
Ringeltaube |
Ringeltauben |
| Akkusativ |
Ringeltaube |
Ringeltauben |
Worttrennung
- Rin·gel·tau·be, Rin·gel·tau·ben
Aussprache
- IPA ˈʀɪŋl̩ˌtaʊ̯bə, ˈʀɪŋl̩ˌtaʊ̯bn̩
- Hörbeispiele:
,
Betonung
- Rịngeltaube
zählbar
| Kasus |
Singular |
Plural |
| Nominativ |
die Ringeltaube |
die Ringeltauben |
| Genitiv |
der Ringeltaube |
der Ringeltauben |
| Dativ |
der Ringeltaube |
den Ringeltauben |
| Akkusativ |
die Ringeltaube |
die Ringeltauben |
| 格 |
单数 |
复数 |
zh-CN简体中文
deDeutsch
enEnglish